Archive for 'ຊີວິດ'
ມະຫະກຳຄວາມຊວຍໄດ້ເຮີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ~
ປີນີ້ໄດ້ຍິນວ່າເປັນປີຊວຍ ທຳອິດກໍ່ຄິດໄປວ່າ “ ເຮົາຄືຊິບໍ່ຊວຍປານນັ້ນ ” ປະກົດວ່າ ຄວາມຊວຍມັນເຮີ່ມປະກົດຕົວ ໃຫ້ເຫັນທີລະນ້ອຍ ໆ ແລ້ວ
ຕອນຊ່ວງປີໃຫມ່ ເອົາມືຖືໄປໃຫ້ຄົນຮູ້ຈັກແປງໃຫ້ ຜ່ານໄປສອງເດືອນຍັງບໍ່ໄດ້ ແຖມເຮັດຫນ້າຈໍພັງອີກ ຫນ້າກາກເລະຫມົດອີກ ເອົາເຂົ້າໄປ ເລີຍໄປແປງຢູ່ວຽງໃຫ້ຄົນຮູ້ຈັກ ກໍ່ເອົາເຂົ້າໄປອີກ ຫມົດໄປເກືອບສອງພັນ
ກັບມາຢູ່ບ້ານ ກໍ່ເຄື່ອງເສຍອີກ ສົ້ງເສຍ ເສື້ອເສຍ ສາຍສາກມືຖືເສຍ ເສຍ ເສຍ ເສຍ ເສຍ ມີແຕ່ເລື່ອງເສຍປີນີ້
ສອງສາມມື້ກ່ອນກໍ່ເກີບເສຍອີກ ຂະຫນາດໄວ້ບ້ານແທ້ ໆ ກໍ່ຍັງເສຍ ບໍ່ຈັກຊິວ່າແນວໃດດີແບບນີ້ກະດາຍ
ອ້າຍຕັ້ມ ວ່າຊິມາທ່ຽວລາວ ກ່ອນມາກໍ່ເຮັດກະເປົາໃສ່ເງິນເສຍອີກ ມາກັບອ້າຍເຈຟ ມາຮອດໃຫ້ເຮົາຈັບຂ້າກ້ອງໃຫ້ ກໍ່ເກືອບເຮັດຂາກ້ອງເຂົາເສຍອີກ ດີແຕ່ບໍ່ເສຍ (ພໍດີມື້ນັ້ນໄປປ່ອຍນົກແດ່ ສົງໄສເທພຮັກສາ 
)
ອ້າຍສອງຄົນເພິ່ນມາກໍ່ພາໄປຕາດກວາງຊີ ຍັງໄປຖືກແມ່ຄ້າຄົນລາວເຮົານຳກັນແທ້ ໆ ຫລອກແດກຄ່າຫມາກພ້າວອີກ ແບບວ່າຊວຍມະຫາຊວຍ
ມາຮອດມື້ເຊົ້າ ຝຣັ່ງມັນຊິອອກແຕ່ເຊົ້າສອງຫ້ອງ ອັນຄວາມວ່າຝຣັ່ງມັນຄິດແນວໃດບໍ່ຈັກ ມັນກິນເບຍປ່ອງຫນຶ່ງ ມັນກໍ່ບໍ່ຍອມຈ່າຍອີກ ຊັກດາບຫນີແຕ່ເຊົ້າ ແຖມເປີດແອໄວ້ຫມົດຄືນ ໃສ່ 15 ອົງສາ ແອກໍ່ໄຫມ້ອີກ ຫມົດຄ່າແປງໄປ 800+1500 ບາດ ໂອ… ຕາຍລະ ປີຊວຍ
ອີກຫ້ອງຫນຶ່ງ ກໍ່ເອົາຄືກັນອີກ ກິນເບຍປ່ອງຫນຶ່ງບໍ່ຍອມຈ່າຍ ແຖມເອົານ້ຳຂາຍໄປສອງຂວດອີກ ເອົາເຂົ້າໄປສູເອີ້ຍຍຍຍ
ມື້ນີ້ແມ່ກັບແຕ່ວຽງມາ ກໍ່ໂດນອີກ ມາຮອດຍົນມັນລົງແຮງໂພດ ເພິ່ນຕົກໃຈຫມົດ ຕອນອອກເຄື່ອງມາເລີຍລືມຖົງເຄື່ອງມາຊ້ຳ ຖິ້ມໄວ້ເບາະຂ້າງ ໆ ກັນຫັ້ນ ມາຮອດບ້ານຄິດອອກ ໂທໄປຖາມ ເຂົາບອກຍົນຂຶ້ນແລ້ວ ໄປຫ່າໂນຍ… ຟັງແລ້ວກໍ່ບໍ່ຈັກຊິວ່າແນວໃດອັນວ່າຄວາມມັນຊິຊວຍ ພວກພະນັກງານທຳຄວາມສະອາດກໍ່ບອກບໍ່ຮູ້ບໍ່ເຫັນອີກ ເຫີ້… ເນາະ ເນາະ ເນາະ ອັນບາດມັນຊິດວງຕົກຫັ້ນນາ… ໃນຖົງມີເອກກະສານການເງິນກ່ຽວກັບພວກ CC ກັບມືຖືໂນເກຍສອງເຄື່ອງ ກໍ່ໄປຫມົດນຳກັນ
ຍັງມີເລື່ອງ PocketPC ຈົມນ້ຳອີກ ແມ່ບ້ານເອົາເຄື່ອງໄປຊັກແລ້ວບໍ່ເບິ່ງວ່າມີເຄື່ອງຢູ່ໃນ ຂໍ້ມູນເບີໂທຕິດຕໍ່ຕ່າງ ໆ ຫາຍຫມົດ !! ເຖິງຕອນນີ້ຈະຍັງເປີດໄດ້ ແຕ່ກໍ່ malfunction ໄປເປັນທີ່ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ
ບໍ່ຮູ້ປີນີ້ເປັນຫຍັງຊວຍແຕ່ຫົວປີເລີຍ ດຽວຄືຊິຍັງມີອີກເປັນກອງທັບລະ ເວນກຳເອີ້ຍ!
ຄວາມໂງ່ເຮັດໃຫ້ຄົນຕາບອດຄືກັນ
ຫລາຍ ໆ ຄັ້ງຄົນເຮົາມັນກໍ່ແປກ ແບບວ່າ ມັນແປກຢູ່ບ່ອນວ່າ ມັນໂງ່ ໂຄດບຣົມໂງ່ ປະມານວ່າ ກູ່ບໍ່ກັບແລ້ວແບບນັ້ນ ອັນແນວເຂົ້າໃຈງ່າຍ ໆ ມັນກໍ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ ອັນສິ່ງແນວໃດຊິເປັນຕາໄດ້ ມັນກໍ່ພັດວ່າໂງ່ຈົນບໍ່ເຫັນຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງນັ້ນ ບອກໄດ້ແຕ່ວ່າ ໂງ່ ໂຄດບຣົມໂງ່ ບໍ່ຮູ້ຊິເອົາຫຍັງມາປຽບດີເລີຍ
ຄົນເຮົາເກີດມາໄດ້ກໍ່ຍ້ອນມີບຸນເກົ່າແດ່ ຖ້າບໍ່ມີບຸນໃດມາເລີຍມັນຄືຊິໄປເກີດເປັນຫມາເປັນແມວໄປແລ້ວຕີ້ ແຕ່ອັນວ່າອົດສາໄດ້ເກີດເປັນຄົນແລ້ວ ມັນກໍ່ພັດມາໂງ່ແບບນີ້ກໍ່ບໍ່ຈັກຊິວ່າແນວໃດດີ
ອັນທຳມະດາຄົນເຮົາ ຖ້າບໍ່ເປັນຄົນເຂລົາເກີນໄປ ຮອດຍາມປ່ວຍມາກໍ່ຫາກຊິຄິດໄດ້ວ່າ ຕອນນີ້ປ່ວຍຊ່ຳນີ້ ຕ້ອງຮີບເຮັດ ເຜື່ອວ່າວັນຫນ້າໄປຈະປ່ວຍຫນັກກວ່ານີ້ຊິເຮັດບໍ່ໄດ້ ໄອ້ຄົນໂງ່ມັນບໍ່ຄິດແບບນີ້ ມັນໄປຄິດວ່າ ຕອນນີ້ປ່ວຍຊ່ຳນີ້ ຕ້ອງຮີບພັກ ດຽວມື້ຫນ້າມາປ່ວຍຫນັກກວ່ານີ້ຊິບໍ່ໄດ້ພັກ ອັນນີ້ແຫລ່ະຄວາມແຕກຕ່າງກັນ
ຊີວິດຄົນເຮົາມັນສັ້ນ ຄວາມຕາຍມັນຢູ່ປາຍຮູດັງນີ້ຊື່ ຄົນເຮົາມັນຕາຍກັນງ່າຍ ໆ ຢູ່ສອງແນວ ຫາຍໃຈອອກບໍ່ຫາຍໃຈເຂົ້າແລ້ວກໍ່ຕາຍ ກັບຫາຍໃຈເຂົ້າບໍ່ຫາຍໃຈອອກແລ້ວກໍ່ຕາຍ ມັນມີແຕ່ສອງແບບນີ້ລ່ະຄວາມຕາຍຂອງຄົນ
ອັນຄົນມັນວ່າມີອາຍຸຍືນ ສູງສຸດດຽວນີ້ຊິມີໃຜຢູ່ໄດ້ເກີນຮ້ອຍປີ? ແຕ່ອັນວ່າຄົນພາລ ມັນບໍ່ເຫັນປະໂຫຍດຂອງຄວາມດີ ມັນບໍ່ເຫັນວ່າຄົນເຮົາລ້ວນແລ້ວແຕ່ອາຍຸສັ້ນພລັນຕາຍ ມັນຍັງປະຕິບັດຕົນຢ່າງປະມາດ ອັນຄົນເຊັ່ນນີ້ລະ ທີ່ຫາປະໂຫຍດໃນປະຈຸບັນບໍ່ໄດ້ ແມ້ນໃນອະນາຄົດກໍ່ມີຄະຕິທີ່ບໍ່ທ່ຽງ
*sigh*
ຮູ້ສຶກເມື່ອຍໃຈ ບໍ່ຢາກເຮັດຫຍັງ ຫລຽວໄປທາງໃດກໍ່ມີແຕ່ເລື່ອງຫນ້າຫົດຫູ່ໃຈ ພະນັກງານກໍ່ມີແຕ່ພວກບໍ່ໄດ້ເລື່ອງ ປອງແຕ່ຊິຄົດຊິໂກງ ຫາທາງກິນປຽບ ຕອນນີ້ເຮົາຢູ່ໄດ້ກໍ່ຍ້ອນບາລະມີຄົນອື່ນ ຖ້າຄົນອື່ນສິ້ນບຸນໄປ ເຮົາຈະບໍ່ເປັນຫມາຂ້າງຖະຫນົນໄປຫລື?
ຂຶ້ນຊື່ວ່າແຂ່ງ ຊິແຂ່ງຫຍັງກໍ່ແຂ່ງໄດ້ ແຕ່ແຂ່ງບຸນແຂ່ງວາສນາມັນແຂ່ງກັນຍາກ –ສົມຄວາມເພິ່ນເວົ້າແທ້ !
Technorati Tags: sigh, ແຂ່ງ, ເມື່ອຍໃຈ, ທໍ້, ຫົດຫູ່, realme, au8ust
PocketPC ຈົມນ້ຳຕາຍ…
ເສົ້າໃຈ… ແມ່ນບ້ານໄປຊັກເຄື່ອງບໍ່ເອົາ IPAQ 1910 ອອກ ມັນເລີຍຈົມນ້ຳຕາຍຊ້ຳ… ໂອຍ…
ລົ້ນ
Posted on March 5, 2007, under ຊີວິດ, ຝອຍໃຫ້ຟັງ, ເທັກໂນໂລຢີ, ໄອເດຍ.
ຊ່ວງນີ້ບລັອກຫລາຍແຮງ ອັບເດທບໍ່ທັນ -_-)”
- pasalao.wordpress.com ອັນນີ້ສອນພາສາລາວ
- au8ust.wordpress.com ບລັອກແນະນຳກ່ຽວກັບ Wordpress ແຕ່ຂຽນເປັນພາສາໄທ (ບາງທີ ອາດຈະຫາເວລາຂຽນສອງພາສາເລີຍ)
- au8ust’s tech channel ສ່ວນບລັອກນີ້ ຂຽນເປັນບລັອກຫລັກ ໆ
- au8ust’s spaces channel ອັນນີ້ຄ້ານຂຽນລະ ບາງເນື້ອຫາຈະຊ້ຳກັບໃນ *real me
- au8ust’s thought channel ທຳອິດວ່າຊິຂຽນກ່ຽວກັບໄອເດັຍແປກ ໆ ແຕ່ຍັງບໍ່ມີເວລາເທື່ອ o_o
- au8ust.exteen.com ເກັບໄວ້ຂຽນເລື່ອງບໍ່ເປນເລື່ອງ ( ຫລືເລື່ອງເປັນເລື່ອງ ແຕ່ມາເຮັດໃຫ້ບໍ່ເປັນເລື່ອງນັ້ນເອງ 555+ )
- blogthetech ອັນນີ້ທົດລອງເຮັດ MFA ( Made of Adsense ) ແຕ່ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ຕິດຕາມ ກຳລັງຊອກວິທີຈັດການກັບມັນຢູ່ ຫລືອາດຈະຫາຄົນມາເຮັດແທນ
ຄວາມຈິງ ບລັອກສ່ຳນີ້ ຖືວ່າເທົ່າຂະຫຍິບມື ແຕ່ມັນຫນັກໃຈເພາະວ່າ
- ເນັດຊ້າ
- ຄອມຊ້າ
- ບໍ່ມີເວລາ
- ບໍ່ແມ່ນອາຊີບຫລັກ + ມີວຽກອື່ນຢູ່ແລ້ວ
- ແມ່ບໍ່ມັກ ( คุณแม่ไม่ปลื้ม )
Technorati Tags: ລົ້ນ, ບລັອກ. ຫລາຍເກີນ, ອັບເດທ, au8ust, pasalao, exteen, spaces, blogthetech, btt, realme
ຈັກແມ່ນໃຜແທ້ທີ່ບໍ່ຖືກ…
ໄປອ່ານຂ່າວໃນ RFA Lao ມາ ອ່ານແລ້ວກໍ່ງົງ ໆ ພວກລາວເກົ່ານີ້ຕັ້ງເປັນແນວນີ້ແທ້ໆ… ຂໍຍົກມາໃຫ້ອ່ານ
ອິດທິພົລໄທຽ ເຮັດໃຫ້ພາສາລາວ ວິນາສຮຽກທວງພາຄຣັຖ ໃຫ້ຄວາມເບີ່ງແຍງ
2007.02.20
ໜັງສືພີມຜູ້ຈັດການຣາຍວັນໄທຽສະບັບວັນທີ່ 12 ກຸມພານີ້ແຈ້ງວ່າ: ສື່ມວນຊົນທາງການລາວໄດ້ຮຽກຮ້ອງໄປຍັງທາງ
ການລາວທີ່ຮັບຜິດຊອບເພື່ອໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່ຄວບຄຸມເບີ່ງແຍງນຳການໃຊ້ພາສາລາວ ຍ້ອນປະຊາຊົນແມ້ກະທັ້ງສື່ມວນ
ຊົນບາງຄົນກໍຫັນປ່ຽນໄປໃຊ້ພາສາໄທຽຫລາຍຂື້ນ ທີ່ອາຈຈະເຮັດໃຫ້ “ພາສາລາວວິບັຕ” ຫລືວິນາສຈິບຫາຍໄປໃນ
ພາຍຂ້າງໜ້າກໍເປັນໄດ້!ໜັງສືພີມດັ່ງກ່າວຢືນຢັນວ່າ: ມີຫລາຍປໂຍກໃນພາສາລາວຮວມທັງຄຳສັພສາ ມັນຕ່າງໆສູນເສັຽໄປຢ່າງຫລວງຫລາຍ
ຍ້ອນພາກັນນຳເອົາພາສາໄທຽເຂົ້າມາໃຊ້ແທນເຊັ່ນວ່າ: “ນ້ຳແຂງ” ແທນທີ່ຈະໃຊ້ພາສາລາວທີ່ວ່າ: “ນ້ຳກ້ອນ”, “ເຈິ
ກັນ” ແທນຄຳວ່າ “ພົບກັນ”, “ຫລໍ່ຫລາຍ” ແທນທີ່ຈະວ່າ “ເຈົ້າຊູ້ຫລາຍ”, “ແມ່ບ້ານ” ແທນທີ່ຈະວ່າ “ແມ່ເຮືອນ” ຫລື
“ປິດປະຕູ” ແທນທີ່ຈະວ່າ “ອັດປະຕູ” ດັ່ງນີ້ເປັນຕົ້ນ.ທາງໜັງສືພີມລາວໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທາງການກ່ຽວຂ້ອງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຄວບຄຸມເຊັ່ນວ່າ: “ໃຫ້ມີການປັບປຸງໂຄສະນາແລະ
ອົບຮົມປະຊາຊົນຢ່າງກ້ວາງຂວາງ”ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈເຖີງທີ່ມາເປັນການຮັກສາພາສາລາວໄວ້. ບັນຫາສ່ວນໃຫຍ່
ໃນປັຈຈຸບັນອາຈເປັນດ້ວຍສາເຫຕທີ່ວ່າມີການນິຍົມເບີ່ງໂທຣະທັດຫລືຟັງວິທຍຸໄທຽເປັນສ່ວນໃຫຍ່ນັ້ນກໍເປັນໄດ້ ແລະ
ນອກຈາກນັ້ນຍັງມີບັນຫາສິນຄ້າຕ່າງໆທີ່ນຳເຂົ້າປະເທດນັ້ນ ແມ້ກະທັ້ງເຄື່ອງຫລິ້ນເກ໊ມຕ່າງໆຫລືໂທຣະສັພມືຖືຈະມີຂໍ້
ມູນຫລືວິທີແນະນຳໃນການໃຊ້ກໍລ້ວນແຕ່ເປັນພາສາໄທຽ ຈື່ງເຮັດໃຫ້ມີການນິຍົມໃຊ້ເປັນພາສາໄທຽໄປເລີຽໂດຽບໍ່ໄດ້
ຄຳນຶງເຖີງຄວາມເສັຽຫາຍທີ່ຈະຕາມມາພາຍຫລັງນັ້ນແຕ່ຢ່າງໃດ!!ຫວາດ ສີມູນ ຣາຍງານ
ອ່ານໄປກໍ່ຫົວໄປ… *sigh
ອາຫານໃຫມ່
ມື້ນີ້ໄດ້ຍິນພະນັກງານຮ້ານລົມກັນ ຄົນໃນຄົວບອກວ່າ
“ບໍ່ຈັກຊິຄົວຫຍັງ ແຕ່ລະມື້ກໍ່ຄົວແຕ່ແນວເກົ່າກິນ ເບື່ອ…”
ພະນັກງານທາງນອກຟັງ ລວມເຖິງຜູ້ຈັດການ ຜູ້ຈັດການຟັງແລ້ວກໍ່ເວົ້າຂຶ້ນວ່າ
“ຊິໄປຍາກຫຍັງ… ມື້ນີ້ເຮັດແກງຜັກກາດໃສ່ກະຫລ່ຳປີ ມື້ອື່ນກໍ່ເຮັດແກງກະຫລ່ຳປີໃສ່ຜັກກາດ ມື້ຮືກໍ່ເຮັດແກງຜັກກາດໃສ່ກະຫລ່ຳປີ ມື້ຖັດໄປກໍ່ເຮັດແກງກະຫລ່ຳປີໃສ່ຜັກກາດ ເຮັດແບບນີ້ກໍ່ໄດ້ກິນແນວບໍ່ຊ້ຳກັນແລ້ວ…”
ເຮົາຟັງແລ້ວກໍ່ ເອ໊ະ! ແປກ… ວິທີເວົ້າແບບນີ້ໃຫ້ແງ່ມຸມຫນ້າສົນໃຈດີ ມັນເປັນຈິດຕະວິທະຍາຢ່າງຫນຶ່ງ ຕໍ່ໄປອາດໄດ້ໃຊ້ວິທີການເວົ້າແບບນີ້ 555+
ໂຈນຂຶ້ນ!!
ຕອນເຊົ້າມື້ນີ້ ຕື່ນມາເປີດຮ້ານ ພະນັກງານຄ່ອຍໆ ທະຍອຍພາກັນມາເຮັດວຽກ ພໍແມ່ຄົວມາຮອດໄດ້ຈັກຫນ່ອຍ ກໍ່ຍ່າງເຂົ້າໄປເບິ່ງເຮືອນຄົວ ແມ່ຄົວກໍ່ລາຍງານວ່າ “ກະປ໋ອງມີຄົນລັກໄປ” ອ່າວ… ເວນລະແບບນີ້ ມື້ນີ້ມັນມາ ມື້ຫນ້າມັນກໍ່ຕ້ອງມາອີກ… :sad:
ເທື່ອນີ້ມາເອົາແຕ່ກະປ໋ອງໄປ ເທື່ອຫນ້າຊິມາເອົາຫຍັງໄປອີກລະບາດນີ້ *sigh*
